PGJP2

Nasz region dawniej i dziś

          Beskid Mały to pasmo górskie, stanowiące część Beskidów Zachodnich, mające charakter wyspy górskiej o długości ok. 35 km i szerokości ok. 10 km. Granice Beskidu Małego wytyczają: na północy - Pogórze Śląskie, na wschodzie - dolina rzeki Skawy wraz z jej orograficznie lewobrzeżnymi dopływami: Tarnawką i Krzeszówką,
na południu - droga nr 945 Żywiec-Sucha Beskidzka i Pasmem Pawelskim (czasem zalicznym do Beskidu Małego), na zachodzie - obniżenie terenu zwane Bramą Wilkowicką
z płynącą tam rzeką Białą.
          Przełom rzeki Soły dzieli Beskid Mały na część zachodnią i wschodnią (tzw. Beskid Andrychowski). W rejonie przełomu Soły wybudowano trzy zapory wodne: w Czańcu, Porąbce i Tresnej, tworzące tzw. Kaskadę Soły.
Beskid Mały ma urozmaiconą rzeźbę terenu, główny grzbiet i jego odnogi głęboko wcinają się w doliny rzeczne, zbocza są strome (czasem przekraczają nachylenie 30 stopni), deniwelacje (różnice wysokości) przekraczają 500 m. Występują małe jaskinie, schrony, baszty i ostańce skalne.
         Beskid Mały zbudowany jest
z płaszczowin: podśląskiej i śląskiej. Płaszczowina podśląska występuje na północy Beskidu (ciągnie się od Kóz w rejony Andrychowa) i w Kotlinie Żywieckiej.
Z płaszczowiny śląskiej zbudowany jest sam trzon Beskidu Małego. Ewenementem geologicznym są tzw. Skałki Andrychowskie - są to najstarsze skały w tym regionie.